مقایسه ارقام و لاین‌های پنبه در دو شرایط آبیاری
کد مقاله : 1106-NCCOTTON
نویسندگان
مسعود اسکندری تربقان *1، خسن نجار2، مهرنوش اسکندری تربقان2
1مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران.
2ایستگاه تحقیقات کشاورزی کاشمر
چکیده مقاله
در کشور ما، بیشترین سطح زیر کشت پنبه در استان خراسان رضوی است. در مناطق زیادی از پنبه کاری این استان هنوز هم به واسطه آب و خاک شور و شرایط خاص منطقه پنبه‌های بومی ایران یا همان دیپلوئیدها Gossypium herbaseum L. کشت می‌شوند. به منظور مقایسه ارقام و لاین‌های پنبه، لاین‌های امید بخش بومی انتخابی از دورگ‌های بین گونه‌ای دیپلوئید حاصل از تلاقی گونه‌های هرباسئوم و آربارئوم شامل سه هیبرید دیپلوئید بین گونه‌ای به همراه دو شاهد دیپلوئید در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در دو منطقه از استان خراسان رضوی (کاشمر و فیض آباد) برای دو سال کشت شدند. تجزیه مرکب نشان داد که لاین‌های تحت بررسی یعنی تیمارهای شماره یک (11-92-KD) با 02/58 درصد، شماره سه (19-92-KD) با 92/57 درصد و تیمار شماره دو (17-92-KD) با 94/56% بیشترین درصد زودرسی را داشتند و نسبت به دو شاهد آزمایش، برتر بودند. در بین سه لاین مورد آزمایش، لاین شماره دو (17-92-KD) با میانگین 03/1 تن در هکتار محصول بیشتری تولید کرد. همچنین، لاین شماره دو (17-92-KD) به ترتیب با میانگین 1/20 و 1/19 عدد، بیشترین تعداد شاخه زایا و غوزه باز را در بین لاین‌های دیپلوئید تولید کرد.
کلیدواژه ها
ارقام بومی، دیپلوئید، زودرسی، غوزه.
وضعیت: چکیده برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است